4 Ekim 2016 Salı

Muhteşem Yıkılmak

Yıkılmadan durabilen adamlardan olduğumu sanmıştım.
Dimdik; vakur duruşundan ödün vermeyen, her şeyden ve herkesten bağımsız
Hatta ufaktan gözü kara,
Handiyse, bütün ismimde cesur olanların sıfatları gizliydi.
Hiç bir şehri sevmezdim, hiç bir ülkeye ait olmadım.
Dıştaki bir noktaya karşı aidiyetsizliğin verdiği özgüveni bilir misin?
Ben bilirdim,
Sadece içimdeki benliğimi sevdim, içteki ailemi sevdim, gerisini gözüm görmedi.

Dimdik; vakur duruşundan ödün vermeyen, her şeyden ve herkesten bağımsız
Hatta ufaktan gözü kara,
Ben...
Önce dizlerimin üzerine çöktüm.
Kim nasıl niye dövdüyse beni,
Kıpırdamadan öylece bekliyorum,
En ufak bir rüzgar uğultusu
Korku veriyor

Bir film sahnesi düşün,
Karşımda ayakta sen
Dizlerinin üstünde sana bakmaya kıyamayan ben
Bir kaç sonbahar yaprağı
Üstüne
Yıkılmaya hazır

İşte bu sapsarı bir aşktır,
Ne muhteşem bir yıkılmaktır!