Bir insandan ayrılmaktan daha çok yıkıyor beni bir yerden ayrılmak. İnsan anılarda kalıyor, anımsıyorsun, yad ediyorsun. Ama mekan insanı da içeriyor, insanın enerjisi mekanda takılıkalıyor. Elbette insan mekanı mekan yapıyor, insansız mekandan bize ne, ama ne bileyim işte, ayrılık beni hep hüzünlendiriyor.
Üsküdar'dan taşınma merasimim de hüzünlendirdi beni. Üniversite hayatımdan sonra girdiğim ilk işimden ayrılış haftam ile Üsküdar'daki evimden ayrılış haftamın aynı hafta olması iyice depresif hale soktu beni.
"Çiçeklerle konuşursan balkonunda birbirinden güzel çiçeklere sahip olursun" derlerdi, ben buna bizzat şahidim. Dualarla pişirilen yemeğin lezzetin ötesinde bir lezzete sahip olması gibi. Güzel düşünceler ile etkileşimde bulunduğun mekan da haliyle, gerçekten, büyük bir güzelliğe dönüşüyor. Asıl olan hayal, gerçek zannettiğimiz şey ise bu hayalin bir sonucu oluyor.
Üsküdar'daki bu evde aşık oldum, bu evde ayrıldım, burada hüzünlendim, burada sevindim. Bu evdeyken mezun oldum, bu evdeyken derslerim yüzünden ağır hayal kırıklığına uğradım. Bu evdeyken işe girdim, bu evdeyken işten ayrıldım. Burada öldüm, burada dirildim. Güzel dostlara burada da sahip oldum, burada da, yeri geldi, dostlarımı bırakmak zorunda kaldım. Burada kilo aldım, burada kilo verdim.

Hayatımda büyük öneme sahip olan, belki de sahipliğin ta kendisine, burada şahit oldum.
Burada umutlandım, burada umutsuzluğa kapıldım.
Dört sene Üsküdar'daki bu küçücük evimde epeyce büyüdüm, çok değiştim.
Değişimimde ve farkındalığımın artmasında elbette Boğaz'ın bekçilerinden olan sevgili Aziz Mahmud Hüdai Hazretleri'nin de büyük etkisi olmalı. Onun enerjisini de hep burada hissettim.
Hüzünlensem de ayrılıklardan, tek ben değilim bunu böyle yaşayan. Ayrılıklardan şikayet etmek insanların kozmik bir bilincinin ürünü. Ney'in güzel sesinin aslında bir şikayet olduğunu bildiğim halde, yine de, hüzünleniyorum işte.
"Her dem yeniden doğarız, bizden kim usanası" diyen Yunus Emre'nin peşinden cesaretle giderek yeni bir mekana, yeni insanlara, yeni olanaklara açılmak lazım.
Bakalım yeni ev ve yeni iş şimdiki bana ne getirecek? İzleyip göreceğiz.
Güzel ev sahipliğin için teşekkürler Üsküdar sahil'deki evim!
Bol bol geleceğim, önünden çokça geçerim, merak etme.
Bu yazıyı yazarken elbette Üsküdar'a Gider İken'i dinlemedim. Peki neyi dinledim?