Güvercin. Üvercinka. Guernica.
Nuh'un gemisindeyiz. Tanrı'nın gazabı bütün Dünya'yı kuşatmış; yeni Adem oğulları ve Havva kızları bir gemide bekliyor gazabın rahmete dönüşmesini. Gazap da rahmettir ya gemidekiler için ama dinleyen kim? Dinlemeyenler zaten nefs yağmuru altında boğulup gidenler.
Nuh'un yanına geliyor güvercin, usulca sokuluyor o latif ruha. Nuh başını sallayıp izin veriyor güvercinin uçmasına. Bir an geliyor, güvercin gagasında zeytin dalıyla sevinçle gemiye süzülüyor. ''Doğa bizimle barışmıştır'' diye bağırıyor Nuh! Herkes iniyor gemiden, güvercin ise uçup gidiyor, çok uzaklardaki Kaf Dağı'na, efendi Simurg'un yanına.
Güvercin biliyor, nasıl olsa dönecek tekrar insanların huzuruna. Barışın geldiğini anlatacak yeniden. O zamana kadar, dört gözle bekleyecek: İsrafil'i, Sur'u.
Güvercin insanoğullarını zaman zaman ziyaret eder. Süreleri dolduğunda ise yeniden doğmak için Simurg'un huzuruna döner. Meydan savaşıdır bu! Kimi güçler vardır bu savaşta güvercinden kat kat üstündür. Kaderde yenilmek olduğunu bilen güvercin sadece kendisine verilen rolde oynar.
Benim tanık olduğum meydan savaşında güvercin yenildi cehalete. Ezildi gitti, tekrar gelmek üzere.
Nuh olmazsa güvercinin ilmi olmaz, Nuh olmalıdır önce. Düşman olmazsa güvercinin manası kalmaz, düşman gelmelidir meydana daha önce.
Sezen Aksu da biliyor elbet güvercinin bir daha uçacağını, karanfilin bir daha açacağını. Ama söylüyor işte hissettiklerini umudunun çekip gitmemesi için, meydan okumak için.
Güvercinin doğum günü bu gün ama cehalet geldi yine korkutup kaçırdı güvercini.
Enkarnasyon böyledir: Dünya'da ayı gibi yaşayan ayı olarak döner bir gün; güvercin gibi yaşayan ise güvercin olarak iner usulca.
1955'in soğuk kışında Nazım Hikmet yazmıştı bir kenara : ''Bulutlar adam öldürmesin''
Harun olduğu sürece var olacaktır Karun. Bulutlar adam öldürecektir her zaman. Güvercin bir ara görünüp gidecektir hızlıca yanımızdan. Her zaman olacaktır ölenler ve her zaman olacaktır öldürülenler. Her zaman olacaktır güvercinden nefret edenler, ne yaptıklarını bilmezler.
Ben her zaman güvercinden taraf olanım. Dengeden taraf olanım. Kaderden taraf olanım. Siyaset veya politika değil bu, vicdandır bu, hani güya o hepimizde olan.
Ah güvercin, gitmek zorunda mıydı? Galiba öyleydi, herkes rolünü oynuyordu, her ne kadar bunu çok sonra anlasam da öyleydi.
Masum değiliz hiç birimiz.
Güvercin öldüyse eğer bizim yüzümüzden.
Güvercin'in suçu yok.
İyi ki doğdun güvercin! Bir daha görüşmek üzere...
